ที่อยู่อาศัย

พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เช่า พ.ศ. 2562 (AB 1482) กำหนดให้เจ้าของบ้านต้องมีเหตุผลอันสมควรในการขับไล่ผู้เช่า ตราบใดที่ผู้เช่าได้อาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยให้เช่ามาแล้วอย่างน้อย 12 เดือน ซึ่งเรียกว่า "การคุ้มครองโดยมีเหตุผลอันสมควร" สำหรับการขับไล่

เหตุผลที่เจ้าของบ้านสามารถขับไล่ผู้เช่าได้คืออะไร?

สำหรับผู้เช่าที่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย เจ้าของบ้านสามารถขับไล่ได้เฉพาะในกรณีที่มีเหตุผล "ความผิด" หรือ "ไม่มีเหตุผล" ตามที่ระบุไว้ในกฎหมายเท่านั้น "ความผิด" หมายถึง เจ้าของบ้านกล่าวหาว่าคุณได้กระทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เหตุผลบางประการที่ระบุไว้ในกฎหมายว่า "ความผิด" ได้แก่:

• ไม่จ่ายค่าเช่า
• การฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ที่สำคัญในสัญญาเช่าหรือสัญญาเช่าซื้อของคุณ
• กิจกรรมทางอาญาในที่พักให้เช่า
• การให้เช่าช่วงหากสัญญาเช่าของคุณไม่อนุญาต
• การปฏิเสธที่จะลงนามในสัญญาเช่าใหม่ หากสัญญาเช่าใหม่มีเงื่อนไขที่คล้ายคลึงกับสัญญาเช่าเดิมของคุณ
• การปฏิเสธไม่ให้เจ้าของบ้านเข้าบ้านของคุณ หากเจ้าของบ้านมีสิทธิตามกฎหมายที่จะเข้า

"ไม่มีความผิด" หมายความว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิด แต่เจ้าของบ้านยังสามารถขอให้คุณย้ายออกได้ด้วยเหตุผล "ไม่มีความผิด" ที่ระบุไว้ในกฎหมาย หากเจ้าของบ้านขับไล่คุณด้วยเหตุผลเหล่านี้ พวกเขาต้องแจ้งให้คุณทราบล่วงหน้าหนึ่งเดือนหรือยกเว้นค่าเช่าหนึ่งเดือนเพื่อช่วยคุณในการย้ายออก

เจ้าของบ้านต้องแจ้งอะไรให้ฉันทราบบ้าง?

เจ้าของบ้านที่ขับไล่คุณออกจากบ้านไม่ว่าจะด้วยเหตุผลที่ "เป็นความผิด" หรือ "ไม่มีความผิด" จะต้องแจ้งให้คุณทราบเป็นลายลักษณ์อักษรก่อน โดยระบุเหตุผลไว้ด้วย

กฎหมายนี้ใช้กับฉันหรือไม่?

กฎหมายนี้มีผลบังคับใช้ทั่วทั้งรัฐแคลิฟอร์เนีย กฎหมายนี้คุ้มครองผู้เช่าหลายรายในแคลิฟอร์เนีย แต่ไม่ใช่ทั้งหมดการคุ้มครองตามเหตุผลอันสมควรจะบังคับใช้กับผู้เช่าที่อาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยประเภทที่กำหนดไว้เมื่อพวกเขาอาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยนั้นเป็นเวลา 12 เดือนแล้ว หากผู้เช่าที่เป็นผู้ใหญ่ย้ายเข้ามาในที่อยู่อาศัยให้เช่าก่อนที่คุณจะอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 12 เดือน การคุ้มครองตามเหตุผลอันสมควรจะไม่บังคับใช้จนกว่าคุณจะอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 24 เดือนหรือผู้เช่าที่เป็นผู้ใหญ่ทุกคนอาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยให้เช่าเป็นเวลา 12 เดือนแล้ว แล้วแต่ว่ากรณีใดจะเกิดขึ้นก่อน

กฎหมายนี้ใช้บังคับกับที่อยู่อาศัยที่ฉันอาศัยอยู่หรือไม่?

การคุ้มครองตามเหตุผลอันสมควรใช้กับผู้เช่าที่อาศัยอยู่ใน:

• อาคารอพาร์ตเมนต์ส่วนใหญ่ที่สร้างขึ้นอย่างน้อย 15 ปีที่แล้ว
• บ้านแฝดที่สร้างมาแล้วอย่างน้อย 15 ปี - หากเจ้าของไม่ได้อาศัยอยู่ฝั่งตรงข้าม
• บ้านเดี่ยวที่สร้างขึ้นอย่างน้อย 15 ปีที่แล้วและเป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัท

กฎหมายไม่ใช้บังคับกับผู้เช่าบางราย รวมถึงผู้ที่อาศัยอยู่ใน:

• ที่อยู่อาศัยที่สร้างขึ้นน้อยกว่า 15 ปีที่ผ่านมา;
• บ้านเดี่ยวบางหลังที่เป็นกรรมสิทธิ์ของบุคคล (หากเจ้าของบ้านได้แจ้งหนังสือขอยกเว้น); และ
• บางประเภทของที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้น้อย ที่ค่าเช่าถูกควบคุมให้อยู่ในระดับต่ำโดยเอกสารสิทธิ์หรือข้อตกลงทางกฎหมาย (หมายเหตุ: ไม่รวมถึงผู้เช่าที่มีบัตรกำนัล Section 8)

นี่ไม่ใช่รายการที่สมบูรณ์ของผู้ที่กฎหมายคุ้มครองและผู้ที่กฎหมายไม่ครอบคลุม. ติดต่อสำนักงานท้องถิ่นของเราเพื่อขอข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับว่ากฎหมายนี้ใช้กับคุณหรือไม่.